44 Schrijfkaarten ‘Verzet je zinnen’

Mijn sets met 44 schrijfkaarten zijn binnen! Hoera! Ik heb ze zelf ontworpen en geschreven.
Op elke kaart vind je een zin of dichtregel waar je direct mee aan de slag kunt!

De set kaarten is een ingang, steun of inspiratiebron voor (creatief) schrijven, schilderen, doceren of coachen.

Op mijn nieuwe website lees je alles over de kaarten, hoe te bestellen, wat er mee mogelijk is en mijn aanbod aan cursussen.

Neem hiervoor een kijkje op:
Verzet je zinnen
Bestel je voor 20 september 2020 dan geldt er een pre-order aanbieding!

Voor mijn schrijfsels, gedichten kan je uiteraard hier gewoon terecht.

Geplaatst in Adventures, Art | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

De David Bowie Bundel

Nieuws!

Gedichtenbundel
Ik werk hard aan een gedichtenbundel die uitkomt in september 2022!
Via een collectief van een uitgever doen ongeveer 30 schrijvers en dichters mee die een boekje uitgeven.

De bundel is een hardcover (en softcover) in kleur en wordt geïllustreerd met kunstwerken van diverse kunstenaars die speciaal voor de gelegenheid iets hebben gemaakt over of van David Bowie.

Nieuwsgierig? Op mijn website De Bowie Bundel lees je meer, ook kan je daar een bundel bestellen.

quote bowie

Picture: Heavy.com


Geplaatst in Adventures, Art, Books, david bowie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 reacties

Taal in zicht

alle pyjamadagen hadden kunnen wandelen
alle klaagzangen fietsen
piekeruren gevuld met zonlicht

alle bewegingen hadden kunnen slapen
alle kilometers en benzine ademen
files vervuld van vergezicht

alle gestofzuigde uren
alle was gehangen, gevouwen
had taal kunnen zijn
de series, docu’s, alle tijd in een supermarkt
alle wijn gedicht met kurken rijm

alle letters op loonstroken
van loyaliteit, met stilte en respijt
hadden woorden kunnen vormen
van zin en nut, in bundel en beeld
voor jou, voor iedereen

er lijkt van alles
maar een woordwaarde,
schat, tijdpad,
scherm, in een hoek gedreven stem
met daarbij alle zicht
gericht op staan, op leven


Dit gedicht behaalde de tweede prijs van de Jotie T’Hooft Poëzieprijs, categorie volwassenen, 940 inzendingen, Oudenaarde (BE),
7 mei 2022.
https://www.hln.be/oudenaarde/recordaantal-inzendingen-voor-jotie-thooft-poezieprijs-in-oudenaarde~ace949f0/




Geplaatst in poetry, Spirituality | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Lieve Mae

Lieve Mae,

zo trouw als een hond
zacht als een koala
onschuldig als een lieveheersbeestje
lepeltje lepeltje, in elke houding
spinden we samen ons feestje
zo kon ik zoveel liefde kwijt
maar gaf jij mij meer
altijd fysiek
een stabiele Hz-frequentie

je werd van prachtprinses en moeder
een fiere Siamese dame van stand
een steunende koningin
op wekelijkse witte jassen-audiëntie

je oogjes tranen met prut omrand
alsof je weent het is
een zwaar gebrom met zachte piepjes
brengt een andere trilling
en ik kan alleen maar strelen
je wikkelen in dekens
jouw über-moeder zijn

en dan wordt het zo stil
geen piep, brom, spin
je glijdt mee in de tijd
als een plooibaar kussen
alsof plooien geen pijn kan doen
ik mag je hand weer onder je kin
legt je pootjes op mijn arm
je kopje wordt van goud
je drinkt een slokje regenwater

je doet zo je best
het hoofdje te heffen
je rug te strekken
je haartjes worden van satijnen goed
maar je klungelkontje is wankel
je wilt weg, maar niet los
ik voel: we willen niet alleen
maar het moet

niet eerder voelde ik zoveel zachtheid
en zoveel pijn
voor iets dat hard gaat zijn

.
Lieve Mae, gekke poes, goede reis.
De kaarsjes branden.
Nu is het echt stil.

11-04-2022

Geplaatst in liefde, poetry | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Dooier

ik zie je
verdwaald in shakshuka of los
je glans ingekapseld en in mij
waait Mexico, zonnebloem,
de kleur die ik ooit op de wand wilde
voor broeierige warmte in de chaos

hoe langer ik kijk
hoe matter je wordt
bij elk fysiek contact ga je lopen
kruipen om weg te komen, stroperig
bloedend in goede vettigheid,
in een boterham of naar een niets

tot echte wasdom kwam je nooit
rauw wil ik je niet, groen evenmin
liever iets er tussenin,
zo bewonder ik zacht
je glansrijk sterven, de kunst
van bijna stollen

ik vergeel vervoering
bijt in de zon en
glimlach als een maiskolf



Geplaatst in poetry | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Gelucht (kerst 2021)

de lucht is van ons allemaal
maar uit de hemel klonk
vanaf de dodelijkste grens ter wereld een echo:
het is haram, het is waar als een Bijbels Jericho,
vier Hannukah, of er is licht op de leugen

de zijkant van de filosofie op aarde vlot
bij andere wortels, nieuwe oren, adelaars
en de waarheid werd een prijsvraag

wie bij de puzzel in slaap viel
heeft luxe lingerie, goddelijke bijstand
of een goed geheugen
wie wakker bleef, zoekt ruimte en vindt steeds weer
(of voor het eerst) een nieuwe laag

Geplaatst in poetry, Spirituality | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hartenvrouw

met een doorzichtige panty zien haar benen bont en blauw
zonder handschoen aan te pakken, maar haar grip kent een klauw
zij, altijd een ware
de hartenvrouw
ze danste alsof het feestje nooit meer eindigen kon
maar klapte in bij een teveel aan kou en verblindende zon
en dan zijn panty’s niet meer aan te slepen

want hartenvrouw heeft weleens een hart zien breken
maar het hare ging verder dan het gemak waarmee testosteron
met Ego de boel vakkundig repareert
het haalde ingewanden los van vlees, scherven gingen zwerven,
raakten almaar verder gesepareerd
de zoektocht naar ledematen bloederig en van sluimerende droef,
doch weet zij dat zij altijd een ware blijft, het is de enige gedachtetroef

Twicedoubleyou, 2019.

HollandCasino-Hartenvrouw

Campagne Holland Casino. Een hartenvrouw. Soms een hartenbreekster, soms de ware. 2019

Geplaatst in liefde, poetry | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

zonder titel (collagepoëzie)

een breinaald willen zijn

een ouderwets concept
het voelt als verzwegen debuteren,
het frituren van eeuwenoude fictie
gevangen in het donker
niet duiken, maar pruttelende pannen verspillen

te bang om te willen
kijken, omdenken, blijven

ik weet nu beter:
tussentijd is incompleet
onderweg onmetelijk

gelukkig hebben we de foto’s nog

Collagepoëzie, Twicedoubleyou, afbeelding uit Flow Magazine, bewerkt met acryl en papier, 2021

Geplaatst in poetry, Spirituality | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Mogelijke scenario’s

de mensheid gaat verloren,
misschien over 3, 4, 6 generaties
maar toch’, nuanceer je nog
deze woorden komen binnen
als een gesuikerde zure bom wanneer je denkt
dat je drop eet; tranen springen in mijn ogen

altijd zweefden ze rondom mij
mensheid, verloren, kapot, verloochen
als losse flarden in mijn aura
ik deed zelfs mee om het proces te versnellen
uit onmacht, voor straf
nooit eerder hoorde ik ze hardop in deze volgorde,
of ik wilde ze niet- veel te klaar- op mijn trommelvlies,
of als stempel op mijn hand, de inkt onafwasbaar
‘je bedoelt The Truman Show of Sartre?’

‘ja, maar er zijn nog andere scenario’s’, zeg je plots
ik zeg even niets met het zuur tussen mijn kiezen,
de blik op de kronkeltakken in het Van Heekpark
‘er kan een wonder komen dat ons redt’

al mijn overgebleven testosteron knijpt samen, ik pers de klont
tot aan mijn tong en ik vraag:
‘wat ga jíj doen om ons niet te verliezen?’
‘geen kinderen’.
het minst grote offer, en het allergrootste, denk ik bevestigend
maar geen gedachten over plastic soep, protest,
gezondheid
‘geen verre reizen en ik probeer te genieten’, vul je aan

je hedonisme grenzeloos
het mijne verlamd, geketend en boos

Afbeelding: Pixabay, Picstock


Geplaatst in Filosophy, poetry, Spirituality | Tags: , , , , , , , , , | 2 reacties

Vrij



Vrij van voorbeeldig denken, vlekken
op huid, vloer, ongemak op rare plekken
een beetje imperfectie is fijn, een herinnering
aan onwetendheid, maar juist nu mag er gladheid zijn

Vrij van de drang naar wasverzachter, vlees-
denken dat je dat nodig hebt, ochtendkoffie nog het meest
wijn, rijm, maar met mate

Vrij van complot, media,
en de criticus, de zeikende stem die elke dag
uren achtereen in actiemodus zegt
dat er niet genoeg kennis, leven, míj is
of zelfs vuil om over te klagen

Vrij van waarheid (want die bestaat niet),
oordeel, de mishandeling, mishandelaar
wat zou er overblijven, ook van de gedichte lucht, geducht licht,
de keel, het leven op de hazelaar
niets? alles?

Ik wil niet reizen, maar de toevallige bezoeker zijn,
eindeloos stappen, het liefst steeds van A naar B naar C,
per dag zegeningen tellen en de lucht gedeeld, en hoe ijl ook:
ik zie het land, misschien de zee. Ik wil gezuiverd mezelf
met de dag bevrienden, ook al doet het pijn in mijn botten
en ik wil weten waarom ik dat toen niet heb geweten
en was vergeten te genieten van zoveel kracht

Weet je,
van alles wil ik vrij, van toen en nu, hem, haar, het
van alles vrij, behalve van de wandeling en van jou en jou en jou en mij



Geplaatst in poetry, Spirituality | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hartverzachter

Het flesje dat lijkt bekleed
met fluweel en satijn
geeft geen afzender noch bestanddelen prijs
maar als ik ruik, snuif ik roos, lavendel,
sandelhout, van amber een vleugje
ook raken tonen van een verre reis,
baby’s, bos na regen en
eucalyptus (blad aan tak) mijn vleugels

In krullen staat op het etiket geschreven:

“Gelieve gebruycken
en wanneer daaglycks,
niet in veelvouden van twee malen
gewaayerd op huid en haaren,
zal uwen hart worden vergeeven
uwen lasten verheeven

dezen flesch vult zich zelve aan
weesch gepreezen, zo zal het gaan”


Schrijfopdracht M. Boschman, ‘Mijn hartverzachter
Foto: Pixabay

Geplaatst in poetry | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Gespot (een stukje proza-poëzie)

Trossen paddenstoelen aan een boom, gemarmerd als tijgerbollen. Zou de smaak ook zo onmiskenbaar zijn? Het is maar wit brood, smakeloos eigenlijk, maar met dat krakende korstje is het toch bijzonder. Ik eet ze bijna nooit.

Dikke kraaien die graaien met snavels naar eetbaars. Brutaal zijn ze niet, ze vliegen weg zodra ik verschijn. En ik loop door, ze volgend vanuit mijn ooghoeken, wensend dat ik mee kon vluchten.

Zuurstof in het groen. Mijn ritme vertraagt even zodra ik de hekjes door ga. Borstkas verruimt, geen pijn, steken, onrust. Maar opgelucht, luchten, letterlijk. Mijn snelheid voer ik weer wat op. GA DIT ELKE DAG DOEN!

Geritsel van ik weet niet wat. Ik weet opeens wel dat ik van alles mis, vooral in dit tempo. Eekhoorntjes bijvoorbeeld. Of in dat dagelijkse. En ik besef dat wat ik denk dus maar fracties zijn van het alles. Eindeloos zinloos.

Na het bos.

De afstand. Je bent er, je blijft. Maar je begrijpt, leeft niet met mij. Je leest niet wat ik schrijf en adem, weet niet wat er stokt in de nacht. Of wat er gebeurt als er geen stroom meer is. Onbevattelijk. Diepte, ik adem diepte in.

Mensen met bedenksels, deksels, roze plukken in grijs haar. Wezens met ongelooflijk grof taalgebruik. Ik wil ze bespotten, bespugen, maar ik laat ze maar. Dit is mijn beklag. We zinken elke dag wat meer en raken de bodem net niet, niet hier. Laat dat nu juist de miserie zijn of met een beetje geluk ons geluk.

Een soort boosheid. Niet heel aanwezig- ik begreep het eerst niet, maar ik dacht en zei plots hardop: KUT- Corona! En toen wist ik het. Laten we dat virus afbranden met huid en haar (luizen inclusief). Laten we elkaar een knuffel geven en weer dansen. Geef iedereen gelijke kansen. Dat soort woorden. Maar het is waar.


De inspiratie voor deze tekst komt van de schrijfkaart ‘Verzet je Zinnen’: vonken laaien en waaien, branden stekels af tot aan hoofdhuid (luizen inclusief). www.verzetjezinnen.wordpress.com



Geplaatst in poetry, Spirituality | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 reacties