Mijn David Bowie project & gezocht/ My David Bowie-project & wanted!

English summary below

Er is nieuws!
Een beetje een ‘kom uit de kast’-gevoel heb ik… Alsof ik iets prijsgeef wat diep in me zit,  en waarvan ik ook niet weet wat het nieuws gaat doen. Ik heb hierover een gesprek gehad en had het besluit ook al genomen om dit te gaan doen dit jaar. Komt ie:

Lees verder

Geplaatst in Adventures, Art, Books, david bowie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 reacties

Never Mind (ultrakort verhaal)

De rij was te lang. Ze schoof niets op en dan was er nog die anderhalve meter. Nog even, dan was ze gewapend tegen dat shitvirus, stelde ze zichzelf gerust.
Plots hoorde ze gemompel, huh? Nee, gevloek!
Ze keek naar beneden en zag een kabouter bij haar benen staan. Hij klampte zich aan een kuit vast en stampvoette: ‘Als het godverrrrrdooorie maar…., ik haat dit! Go…..verdegoooooo….’
Nee, flitste door haar hoofd. Toch niet zo’n sjachrijnige kut-kabouter!?
Opnieuw piepte de puntmuts: ‘Godsodesnotter, als het maar pijnloos is. Godsodeju, Miljaard…..’
Ze schudde haar onderbeen los, haalde uit en gaf de kabouter een trap onder zijn kont. ‘Zo, ga jij maar eerst’. De kabouter vloog in een boog over de rij richting ingang. Zelf had ze geen zin meer en wandelde naar huis, want ja, als dat soort gedrochten zich ook al laten vaccineren, dan laat maar zitten.

 

Ultrakort verhaal (150 woorden)

Geplaatst in Stories | Tags: , , , | 1 reactie

Crimineel (99 woorden)

Het was een heel korte, maar gemeende knuffel. Op de afgesproken plek om te gaan wandelen begroetten ze elkaar. ‘Dat was voor mij de eerste aanraking in vier weken!’ Ze voelde zich wel fit.
‘Heerlijk’, antwoordde ze. ‘Wat een weer, hè?’
Ze keken schuin opzij en zagen mensen hen op een verspreid afstandje aanstaren alsof ze net een bank hadden beroofd. Open monden bleven openstaan alsof de klok twaalf keer had geslagen. Ze keek schichtig op of er geen politie aankwam. Ze spitste haar oren: geen sirenes. Snel maakten ze zich uit de voeten als criminelen op de vlucht.

#covid-19 #huidhonger #anderhalvemeter

Geplaatst in Stories | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Schrijfhygiëne

Schrijfhygiëne

ik kijk toe
hoe poes zich wast
pootjes gespreid: ertussen moet ook
met gemak natte pootjes over kaak, over oor

een lik op mijn wang
‘fijn, maar hoeft niet lieve’, zeg ik en ik denk:
mijn papieren niet, mijn schriften,
vullingen, woorden niet
maar ík ben al wel schoon

kopje op schouder
ze kijkt toe hoe ik mijn vulpen slijp
en spint een samenzijn

Voor poes Mae

Geplaatst in poetry | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Geloof

ik vertrouw op spetters
van vet en citroenwater
backstage lachen
blijven staan
een kruisje slaan

ik luister naar wijsjes
van vrouw en vink
voeten die stampen
armen die zwaaien,
virussen wegmaaien

ik trek kaarten
met Magdalena en Thoth
verzet mijn zinnen nog een keer
kus je virtueel
zet mijn hart op een steel

ik verlang naar vliegen
op wolken en vogelruggen
tapijten, handgeknoopt
mouwen opgestroopt
de zon zacht, de grens gesloopt

Geplaatst in liefde, poetry, Spirituality, Uncategorized | Tags: , , , , , , , | 2 reacties

Taal in tijden van corona: De Taalvraagbaak

Durf te vragen en verzet je zinnen!

 

Geplaatst in Stories, Work | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Quarantainepraat II

En dan gaat het nog kalmer
al fluiten vogels hard
en staat bloesem op springen
in een stad tot spook verworden
valt stilte toch af te dwingen.

Vrijwillige lockdown, wat doen we het goed
mondkapjes uit alle ondenkbare hoeken,
deinend op het applaus voor verzorgers,
onze moeder Maria’s: niet statisch, maar
als voorbeeldig arbeidsethos schijnend.
Het doorgaan in nood: ook applaus voor ondernemers,
creatief als ze zijn, geven zij ons immers heden
nog altijd ons dagelijks brood.

De angst is bekeken, onderzocht,
geweken niet, geweten wel.
Behapbaar maakt meer zin.
Andere lagen dringen aan,
als een leger met geweren
of wanneer massabewustzijn versplintert
in oordelen van goed en kwaad,
moed en vertrouwen het tij kan keren.

Niets is zeker, ook niet met
vitamine C en anderhalve meter,
50 keer zeep en grenzen op slot
niets is zeker, maar
zeg nou zelf: liefde weet wel beter.

 

Geplaatst in poetry | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Quarantainepraat

In deze dagen
wanneer zoveel zinsdelen in
hoofden spelen
met dood, leven
in flarden, snel en raak,
en zo wisselend dat ik er geen draad
meer aan kan binden
om ze vast te leggen,
te ordenen, laat staan terugvinden.

Ik zou ze willen lijmen
smeden tot nieuwe inzichten en zin
ik zou ze willen delen, behapbaar
is het sleutelwoord maar
steeds dat snelle, nieuwe moment.

Onthouden vanuit angst is niet te doen
zoek het heil in passiebloem, toiletpapier-
de hoestschaamte voorbij,
kennisclips, de to-do-lijst en rijst met groenten
lach jezelf de stap opzij
of huil maar even.

Stilte, overal behalve in
hersenpan
adem verlamming uit
opdat gerend de zon herzien,
gelopen de zon gevoeld kan.
Adem virus in, gauw weer uit
bescherm jezelf goedbedoeld
tegen iets
of met een gebed zonder geloof
want afzeggen hoeft niet meer
alles is geregeld,
ontregeld en verdoofd.

Geplaatst in poetry | Tags: , , , , , , , , , , , | 2 reacties

Helden 2020

daar waar bombastiek zegeviert
de muur ooit liep
stappen wij chaotisch van de een
in de andere metro
op zoek naar eendagshelden
op zoek naar jou

braakliggende lucht heeft zich
in hoogte gevuld
adelaars nog altijd geduldig
op iets onvergeeflijks neerkijkend,
de tijd getikt
tijd ziet grauw

maar met de schaamte aan de andere
kant, bereiken we steeds een andere wereld
als waren wíj helden,
zien schelle en zwarte beelden
waar rode regels gelden
rode regels in Low en blauw

Heroes, D. Bowie, Berlijn feb. 2020

Geplaatst in david bowie, poetry | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

W (Naamgedicht)

W (2)

Inzending kleine schrijfwedstrijd ‘Wat Woorden’, Monica Boschman, februari 2020
https://mb-communicatie.email-provider.nl/web/xxur4dqidp/sakojcvlqi

Geplaatst in poetry, Uncategorized | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Benenwagen (Ultrakort verhaal)

Er hing een scherp zonnetje, waaide een stevig windje en de grond was zompig. Ze keek naar de modder om niet uit te glijden en om natte voeten te voorkomen slalomde ze om de plassen. Een to-do-list verscheen in haar hoofd.  En of het wel goedkwam, hoe cirkels te doorbreken, vierkanten af te ronden. De drek was hardnekkig, maar de pas hield ze erin. Plotseling passeerde er een jongeman van ongeveer twintig. Geheel onverwachts zei hij recht in haar gezicht:  ‘Iets mooiers dan de benenwagen bestaat er niet’. Het galmde en galmde maar door. Soms moest ze dingen horen.

Tub 25-02-2020 Benenwagen

Twentsche Courant Tubantia, 25-02-20

Geplaatst in Spirituality, Stories | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen