Train je schrijfspieren II (haiku’s)


train je schrijfspieren

zeven vrouw, een man schrijven
gedeelde stilte

train je schrijfspieren
de voetnoten op de zang
het gezelschap flo(o)(w)t

 

muzieknoot kosmisch

Afbeelding: Finemayer Pixabay

 

 

2x Haiku, impressie lesdag 2, 13 maart 2019, ‘Train je Schrijfspieren’, SIVE/ Enschede
(Haiku: 5-7-5 lettergrepen met zintuiglijke ervaring)

Advertenties
Geplaatst in Haiku, poetry | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Over Vrouwenkiesrecht (Internationale Vrouwendag)

Eerlijk gezegd heb ik weinig met groepjes, clubjes en mensen die zich afzonderen in genootschappen. Zo houd ik niet van kantklosclubjes, volleybalverenigingen, wandelgroepjes, theekransjes en mannencirkels. Ze zijn prachtig en prima, maar niks voor mij. Ik heb al moeite om naar de sportschool te gaan (het moet er misschien toch maar weer eens van komen) of om op een vaste prik bij een cursus of bijeenkomst te zijn. Zo heb ik een yoga-strippenkaart, dat is een uitkomst voor gevallen zoals ik. En toch lijkt het me best leuk om een lees- of schrijfgroep te starten. Maar dan is iedereen welkom en dan zeker niet elke week. Het gekke is, is dat ik wel erg van de verbinding ben. Maar dan wel op een manier die bij me past, denk ik zo.

Anti
Tot zover de hobbyclubs. Erger zijn, en ik ben anti als het gaat om clubjes die politiek, religieus of idealistisch geladen zijn en die anderen buitensluiten. Toen tijdens mijn studie eens een (studie)vereniging voor jonge Marokkanen (mannen) in oprichting was, terwijl er al een algemene studievereniging binnen de faculteit bestond, gingen bij mij de nekharen overeind staan. Sjonge jonge, wat laat je jezelf dan kennen. En wat een slachtofferschap roep je dan bij voorbaat over jezelf af. Maar wel klagen over discriminatie. En ik snap het, ik heb me lang slachtoffer gevoeld en nog steeds weleens trap ik erin. Maar het is niet de weg, het leidt tot niets.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over die honderden religieuze clubjes, verenigingen, klasjes en het instituut kerk, moskee, tempel of synagoge zelf. Je mag alleen meedoen als je je aan de regeltjes houdt.  Voor guru’s geldt hetzelfde. Been there, done that. Al is er veel liefde en verbondenheid, dan nog zijn er altijd die regels of de methode die om de hoek komt kijken. Ik heb niks tegen religie, echt niet, ik vind het zelfs prachtig in een pure vorm. Maar ik ben toch wel wat secularistisch aangelegd: houd dat toch lekker privé. Ga dan gewoon gezellig korfballen, wil je elkaar toch zien.

 

womens-day-elisa riva

Afbeelding Pixabay, Elisa Riva

Internationale Vrouwendag
Desondanks ben ik min of meer verbonden geraakt met een clubje; ik geef taalles namens een vrouwenstichting. Vrijwillig en samen met een andere vrouw geef ik wekelijks les aan expat dames en dat is heel leuk. Deze stichting organiseert in de stad hier ook de Internationale Vrouwendag, en dat is vandaag, op 8 maart dus. Eigenlijk is ‘Internationale Vrouwendag’ een term waar ik niet zoveel mee heb, net als Nationale Complimentendag, Secretaressedag, de Wereld Nutelladag, de Dag van je Ex en de Internationale Dag van de Otter. (Ze bestaan echt!) Toch wil ik er even bij stilstaan, mede vanwege de achtergrond en de geschiedenis.

Sufragettes
In de aanloop naar 8 maart werd een film vertoond in het filmhuis, genaamd The Suffragettes, over de strijd voor vrouwenkiesrecht in Engeland. Die film liet me niet koud. Deze vrouwen, The Suffragettes, waren vaak moeders en  (van kinds af aan) als fabrieksarbeiders werkzaam onder erbarmelijke omstandigheden, waar misbruik en uitbuiting aan de orde van de dag waren. Uiteraard is de film wat geromantiseerd en het schetst een wat uitvergroot beeld, maar oh zo schrijnend en krachtig en waargebeurd.
Deze dames waren echt heldinnen, terroristen bijna. Ze lieten brievenbussen ontploffen, gooiden etalageruiten in in West End en staken het huis van een minister in de fik, toen hij niet thuis was. De vrouwen die streden verloren vaak hun partner vanwege de schande, hun kinderen (de man had volgens de toen geldende wet standaard het recht op de kinderen), zij trotseerden gevangenisstraffen en gingen zelfs in hongerstaking.  Telkens werd er zorgvuldig voor gezorgd dat The Suffragettes buiten de pers bleven, op wat berichten over lokale incidenten na. Pas toen een vrouw zich voor een paardenrally wierp, waaraan de koning meedeed, en stierf, was er een martelaar en werd de beweging wereldwijd bekend. Hierdoor kregen we in 1919 uiteindelijk vrouwenkiesrecht in Nederland.
Vrouwen in Nederland hebben nu dus pas 100 jaar stemrecht, actief en passief. Dat is wat!
In bepaalde landen is dit gegeven pas veel later ingesteld. In 2015! kregen vrouwen in Saudi-Arabië stemrecht. In Portugal pas in 1976! De gekleurde vrouw in Zuid-Afrika in 1994! Zie ook een overzicht van het vrouwenkiesrecht van diverse landen.

Slaan, die slag
Er is sindsdien veel verbeterd voor (West-Europese) vrouwen. We werken, studeren, er zijn pappadagen, er is ouderschapsverlof, geen ontslag meer bij zwangerschap. We mogen meedenken en ook politiek actief zijn. Ja ja, nou nou, poeh poeh. Het is eigenlijk heel normaal geworden voor ons. Maar begin 20e eeuw werd er glashard gezegd dat vrouwen prima door hun man of vader vertegenwoordigd konden worden als het ging om de stembus. En: ‘stemrecht voor vrouwen ontwricht de gehele samenleving aangezien ze niet in staat zijn om zelf te beslissen’.
Nee, we hebben momenteel niets te klagen, al kan het nog beter en is de gelijkheid tussen man en vrouw nog steeds niet in de wet en in de praktijk doorgevoerd. Dat is absurd anno 2019. Zo is er een daling geconstateerd van vrouwen in de top van het bedrijfsleven, hoorde ik gisteren. En dat ligt voor een deel aan de vrouw zelf, maar ook aan het glazen plafond en de ouderwetse paternalistische, masculiene instelling van bedrijven. Mannen vinden het nog altijd gemakkelijker om een man te kiezen, want ‘ons kent ons’ en omdat er daar meer van rondlopen in die wereld. Ze nemen de moeite niet om verder te zoeken naar een geschikte(re) vrouw. Er is dus nog een slag te slaan wat mij betreft.

Stel dat..
Ik ben dus niet echt voor groepsverbanden en clubjes die anderen uitsluiten. Maar deze Engelse club draag ik toch een warm hart toe sinds de film. Misschien is dat wel omdat ze niet meer bestaat en gebaseerd op puur nostalgische gevoelens. De strijd om vrouwenkiesrecht heeft ons allen veel opgeleverd, realiseer ik me. Het verzet is ‘natuurlijk’ ontstaan vanwege de verschrikkelijke omstandigheden en dat eeuwenlang, en na jaren passief verzet te bieden door middel van het gesprek. The Suffragettes sloten niemand uit, mannen konden deelnemen, maar die gingen zichzelf natuurlijk niet in de vingers snijden. En, niet geheel onbelangrijk, zij gebruikten geen geweld naar de medemens.
Stel dat zij nooit waren opgestaan, dan zaten wij vrouwen waarschijnlijk nog altijd als een ondergeschikt aanhangsel van het aanrecht thuis, met een baan in een gore fabriek die we erbij moesten doen, waren we verplicht getrouwd, hadden we nog altijd die 8 kinderen gebaard en moesten we maar meegaan met de stem van onze man, die er waarschijnlijk heel andere politieke ideeën op nahield. Als ik toen had geleefd zoals ik nu leef, dan was ik waarschijnlijk vriendelijk doch dringend verzocht om in een klooster plaats te nemen als non, ook al had ik geen enkele roeping gevoeld.  Of was ik naar een gekkenhuis verbannen. Het was waarschijnlijk niet eens zover gekomen, want ik zou gewoon gekoppeld worden aan de eerste de beste kinkel die beschikbaar was en daarmee was de kous af. Niet helemaal, want ik kon dan linea recta doorwandelen naar de broedmachine en de term ‘vrije uitloop’ was waarschijnlijk nooit uitgevonden.

Ik voel mij geen feminist en ik ben het ook niet, ook dat is zo’n ‘clubgebeuren’ (geworden). In de jaren zestig/ zeventig waren zij zelfs anti-man. Daar zijn ze met de jaren wel milder in geworden, maar nog altijd zijn ze vrij fel. Ik zou eerder zeggen tegen de bestaande feministen: nodig ook eens mannen uit bij zo’n kippenhok, waarom niet? Heel leerzaam voor zowel de vrouw als de man. Ik zal nooit claimen dat mannen en vrouwen gelijk zijn, maar ze moeten (en in dit tijdperk helemaal) wel gelijk behandeld worden volgens de wet. Ik ben geen feminist, maar nog altijd wel (gewoon) vrouw.

Geplaatst in Essays, woman | Tags: , , , , , , , , , , , , , | 2 reacties

Heksenkring (prozagedicht)

In voorbereiding op een mooie schrijfoefening voor in de workshop ‘Train je Schrijfspieren’ (in het kader van ‘practise what you preach’:-)) rolde dit prozagedicht er bij mij uit: 

Ooit op alternatief pad pardoes in een halve maan beland
vol kastanjebomen
Gevoel viel alsof Venus op gedachtegang neerstortte
en er kwamen beelden, en dromen
toen lichtgevend groen met witte waas beklede stammen, antiek bijna, waren bevoeld
(die kleur wil ik ook in mijn badkamer, dacht ik nog geheel onbedoeld)
met stekend besef dat deze halve cirkel weleens ritueelgevoelig kon zijn,
dat heksen hier ooit samenkwamen om te dansen,
te eren, te bezweren in het geniep
of dat de witte heksen hier nog altijd zijn,
maar vuursporen waren er niet
Wel was er weer mijn alertheid, want stel dat die ene toch
uit onverwachte hoek tevoorschijn zou komen
om mij volgens ritueel gaar te koken? of mij op een bezemsteel zou zetten
en me vervolgens voorgoed zou laten verdwijnen?
Eigenlijk wilde ik toen niets liever

Ik ging met gevallen kastanjes aan de haal, koesterde deze als relikwieën
dat deed ik soms om thuis de magie te doen herleven, dan wel tweedegraads-
ze belandden vaak in een fruitschaal
Nu niet meer, ik ben gestopt met deze blasfemieën: òf ze blijven daar
òf ze krijgen een welverdiende ereplaats.

Terug naar de plek van mystiek:
ze gaf adem aan moment,
aardend en vlakkeloos geordend,
vorm bepaalt lyriek
zo verscholen in het geding,
en wars van stenen, ging ik maar door
met het vuur aan de schenen, om zo nu en dan terug te keren
naar heksenkring

by Twicedoubleyou/ Verzetjezinnen

Geplaatst in Adventures, poetry, Spirituality | Tags: , , , , , , , , , , , , | 2 reacties

Uitgelaten

ik laat mijn gezicht uit
getallen zeggen mij zoveel goeds, deden zoveel kwaad
toch ben ik niet meer zo bang als eerst, vast nog wel wat,
een veel, maar met 33-6-kracht in afnemende vaart
na miezer komt echte regen
maar dit is niet ondraaglijk, want heel beheerst
druppelt het ook zachtjes in mijn hoofd
en niet alleen vanwege verdriet, want het getik vult een leegte
van verlorenheid, nee geen verlies, en iets
voorafgaand aan het nieuwe verloofd
dat oprechte ketens mag bouwen en freewheelen,
aanleunen, behaaglijk zigzaggen
tik tak tik tak tik
spoelt mogelijk alle ongunstige cijfers weg
met een beetje geluk ook taaie littekens
en dat doet alleen dagdromen glimlachen

3-3-2019

Geplaatst in poetry | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Kleurverblind (Dollar Days)

Het blauw, intense blauw legt een geel ‘ik houd van jou’ op paden,
bomen, daken, de eerste citroenvlinder
Schors formuleert met turquoise hiëroglief een uitweg omhoog
en het bomberjack prijst zich androgyn de hemel in

Het is februari, maar dit licht is des maarts
Kuiten smaken naar zweepslag, voeten zijn echter sneller,
gewoonte brengt me voorwaarts
Stem redigeert zichzelf naar keelpijn en om deze heliofobie
te doorstaan zijn inmiddels brandblaren ontstaan, niet te meten
Maar dit alles heeft niets, niets te betekenen
als ik het eeuwig groen nooit meer zou kunnen aanschouwen
Al probeer ik het, nooit zal ik vergeten

Inspired by ‘Dollar Days’, David Bowie
https://www.youtube.com/watch?v=lXhCKubJCAg

27-02-2019

Geplaatst in david bowie, poetry | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Train je Schrijfspieren (in Deventer)

twaalf blikken gericht
op mij, op taal, die baan en
het werkt, Deventer

Deventer

Haiku, Workshop ‘Train je schrijfspieren’, 22 februari 2019 te Deventer
(Een haiku is een Japanse dichtvorm van 5-7-5 lettergrepen met zintuigelijke ervaring)

Zie de Agenda voor meer workshops in maart.

Geplaatst in Haiku, Work | Tags: , , , , | 3 reacties

Voorproefje ‘bepakt en bezakt’ (Rebel Rebel)

Hierbij weer een voorproefje van een van mijn gedichten die in de gedichtenbundel ter ere van David Bowie wordt opgenomen.

Kunstenaars
En er is heel leuk nieuws: Ik heb weer nieuwe kunstenaars gevonden die mee willen werken aan de illustraties! Diane Boerrigter (www.dianeboerrigter.nl) en Melisie Art in Hengelo (zie FB) gaan speciaal voor deze gelegenheid de penselen pakken! En Robbert Mak, een vriend en ook getalenteerd kunstenaar in zijn vrije tijd, gaat een Bowie portret maken. Ik ben hier heel blij mij, dat kan je je natuurlijk wel voorstellen. Wil je ook meewerken aan dit project? Laat het me weten!

transgender

Afbeelding: Pixabay

Bepakt en bezakt

‘het liefst zou ik deze dagen een pak dragen
zoiets als van Chanel
en dacht onlangs aan brede bretels
maar met hoge hak, mes op zak, ter compensatie van
tastbare centimeters en lange haren
…….
……

……met minimizers ongerief elimineren
sapioseksuele lagen, grote vragen bereiken, een teveel of
te weinig aan vrouw ontstijgen…….’

‘Rebel Rebel’, D. Bowie
https://www.youtube.com/watch?v=U16Xg_rQZkA

Geplaatst in david bowie, poetry, Uncategorized | Tags: , , , , , , , | 2 reacties